martes, 5 de abril de 2011

Indignádevos... pero sen deixar de comprometerse

Levaba un tempo coa idea de iniciar un blogue persoal e de reflexión educativa pero non atopaba as palabras que o encamiñasen, que lle desen o sentido dun fío conductor, nin tampouco esa data especial na que publicar a primeira entrada. Hoxe comezo este blog coincidindo coa lectura do homónimo libro de Stéphane Hessel. Un libro no que atopei expresadas esas ideas que buscaba para enfiar o sentido desta bitácora:

"Es cierto, las razones para indiganarse pueden parecer hoy menos nítidas o el mundo, demasiado complejo. ¿Quién manda?, ¿quién decide? No siempre es fácil distinguir entre todas las corrientes que nos gobiernan. Ya no se trata de una pequeña élite cuyas artimañas comprendemos perfectamente. Es un mundo vasto, y nos damos cuenta de que es interdependiente. Vivimos en una interconectividad como no ha existido jamás. Pero en este mundo hay cosas insoportables. Para verlo, debemos observar bien, buscar. Yo le digo a los jóvenes: buscad un poco, encontraréis. La peor actitud es la indiferencia, decir 'paso de todo, ya me las apaño'. Si os comportáis así, perdeis uno de los componentes esenciales que forman al hombre. Uno de los componentes indispensables: la facultad de indignación y el compromiso que la sigue" (Hessel, 2011, p. 31).


Máis alá dun emprezamento para a queixa, quérese que este espazo sexa un lugar para a reflexión, unha alerta para non baixar a garda, para non deixarse levar pola indiferencia. A indignación como punto de partida ao que sigue o compromiso, como despertar do ánimo polo aprendizaxe e pola reflexión respecto dos diferentes ámbitos da vida, cunha especial atención á tarefa educativa.



--
Fontes: 
Hessel, Stéphane (2011). ¡Indignaos! Barcelona, Ediciones Destino. 

3 comentarios:

Vítor Vázquez² dijo...

Xa no lector de feeds :)

Ánimo con el!!

Denébola Álvarez dijo...

Gracias Vitor!

Unknown dijo...

Parabéns e a dotalo de contido! :D